هر که پا را نکوبد اش بر بیل
شبهه ناک است پُر کند زنبیل

کسب را لاجَرم حلال شد به عَرَق
مکن آن را به حیله ها تسهیل

به شکر و سخاوت فزون نما روزی
مکن آن را ز بُخل خود تقلیل

مده انصاف را وقت کساد از دست
مکن مخارج خود به دیگران تحمیل

که گفت نبی را عبادت است دَه جزء
که نُه ز دَه اش از حلال شد تحصیل

به ضَرّ غیر مجو نفع بر مال ات
حلال خود منما با حرام در تبدیل

گذر منما راحت از مزارستان
که طبل مرگ، تو را هم زند به رحیل

خلایق اند به دنیا میهمان خالق شان
به وقت صبح مکن، ناهار خود تعجیل

مکن هراس از غذای فردایت
چو میزبان که خدا شد کند تو را تجلیل

ز ابلهی و پریشانی خلق مجو فرصت
مکن تو تمنای نفس از آن تکمیل

غمین مباش نایرا ز تلخی سخن ات
مباد که نفس ات کند تو را تسویل

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم خرداد ۱۴۰۴ساعت ۸:۴ ق.ظ  توسط من و همسرم کپی با ذکر صلوات آزاد  |