مرد ثروتمندی پسری به نام حامد دارد. حامد هرگاه می خواهد با کسی دوستی کند ابتدا پدرش باید او را تایید کند تا مبادا بخاطر موقعیت اش کسی با او دوستی کند. روزی حامد گفت: پدر، با پسری آشنا شده ام به نام ایمان، می خواهم با او دوستی کنم. پدر گفت: فردا با الاغی به محلّه آن ها میروم و بساط فروش خیار را برپا میکنم. آن گاه تو با آن پسر نزد من بیا و کاری کن او از من مقداری خیار بخرد. حامد چنین کرد و با دوستش در ساعت مقرر ناشناس نزد پدر رفتند. ایمان گفت: دو کیلو خیار میخواهم. فروشنده گفت: خودت پاکت را پُر کن. ایمان پاکت را پُر کرد و به او داد. فروشنده خیارها را وزن کرد. سپس گفت: یک خیار دیگر بردار، تا وزنش تکمیل شود. ایمان، کوچک ترین خیار را انتخاب کرد تا در پاکت بگذارد. فروشنده خیار را از او گرفت و خیار بزرگ تری جایگزین کرد. غروب شد و هر دو به خانه برگشتند، پدر گفت: پسرم با او دوستی کن، او از آزمون سربلند بیرون آمد. من به اختیار او گذاشتم تا خیاری بردارد ولی کوچک ترین را برداشت. بیم آن داشت که مبادا از سهم کسی بیشتر به او رسد.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم فروردین ۱۴۰۴ساعت ۵:۳۲ ق.ظ توسط من و همسرم کپی با ذکر صلوات آزاد
|
