اي كه هر دم دم ز حيدر ميزني

بر يتيمــــان علــــي سر مي زني

 شاهـد اقبـــــال در آغوش کیست

كيسه نان و رطب بر دوش كيست

 كيست آن كس كز علي يادي كند

بر يتيمـان مــن امــــــــدادي كند

 دست گيرد كودكـان درد را

گرم سازد خانه هاي سرد را

 اي جوانمردان جوانمردي چه شد

شيوه رندي و شبگـــردي چه شد

 شيعگي تنها نماز و روزه نيست

آب تنها در ميان كــــوزه نيست

 كاسه را پر كن ز آب معرفت

تا درو جوشد شراب معرفت

 بادۀ ممــــا رزقنــاهـــــم بنــوش

ينفقون بنيوش و در انفاق كوش

 هم بنوش و هم بنوشان زين سبو

لـن تنالـــــوا البـر حتــي تنفقــــوا

 جستجويي كن سبـــوي باده را

شستشويي كن به مي سجاده را

 اي مسلمان زاده بعد از هر اذان

ركعتي تنهي عن الفحشا بخـــوان

 گر نمــــازت ناهي از منكر شود

از اذانت گوش شيطان كر شود

 هر سحـر دست نيايش باز كن

بيخود از خود تا خدا پرواز كن

 بال مرد حق بود دست دعا

ليس الانسان الا ما سعـــي

التماس دعای خیر