کاش میشد بچگی را زنده کرد

کودکی شد ؛ کودکانه گـریه کرد

شعر قهر قهر ؛ تا قیامت را سرود!

آن قیامت که دمی بیشتر نبود

فاصله با کودکی هایمان چه کرد؟

کاش میشد بچگانه خنده کرد!

 

ڪوچیک تر ڪه بودیم بے دلیل میخندیدیم

بے بهونه گریه میڪردیم،

صبورے حالیمون نبود..

بے دلیل شاد بودیم..

 

شاید سنمون 2 رقمے هم نشده بود ها اما معرفتمون بے رقم بود

اما این روزا .. بد شدیم !

درِ ڪلاس معرفت رو بستیم،

پُلمپش ڪردیم ..

براے بخشیدن دنبال دلیل میگردیم !

" ما آدما این روزا

عجیب از بچگیمون ، فاصله گرفتیم "

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۹ساعت ۷:۱۶ ق.ظ  توسط من و همسرم کپی با ذکر صلوات آزاد  |